براي تهيه اين عنصر كافي است مقداري اكسيد اسكناس و

نيترات پژو دويست و شش را در سولفات ويلا مخلوط كرده و دو كاخ

طلاي18 عيار به عنوان مهريه و كمي كلريد خواهش (همون التماس) به

عنوان شيربها اضافه شود! پس از تركيب اين مواد ، گاز عشوه و سولفور

ناز متصاعد مي شود و بعد از ميعان به صورت عشق ، زن در خانه

رسوب مي كند! بعضي از دانشمندان و متفكران معتقدند چنانچه مقداري از

عصاره ء چرب زباني به عنوان كاتاليزور استفاده شود ،

نتيجه كار بهتر خواهد بود

درس هاي زندگي

در 15 سالگي آموختم كه مادران از همه بهتر مي دانند و گاهي اوقات پدران هم.

در 20 سالگي ياد گرفتم كه كار خلاف فايده اي ندارد حتي اگر با مهارت انجام شود.

در 25 سالگي دانستم كه يك نوزاد مادر را از داشتن يك روز هشت ساعته و پدر را از داشتن يك شب هشت ساعته محروم مي كند.

در 30 سالگي پي بردم كه قدرت جاذبه مرد است و جاذبه قدرت زن.

در 35 سالگي متوجه شدم كه آينده چيزي نيست كه انسان به ارث ببرد بلكه چيزي است كه خود مي سازد.

در 40 سالگي آموختم كه رمز خوشبخت زيستن در آن نيست كه كاري را كه دوست داريم انجام دهيم .بلكه در اين است كه كاري را كه انجام مي دهيم دوست داشته باشيم.

در 45 سالگي ياد گرفتم كه 10 درصد از زندگي چيزهايي است كه براي انسان اتفتق مي افتد و 90 درصد آن است كه چگونه نسبت به آن واكنش نشان ميدهد.

در 50 سالگي پي بردم كه كتاب بهترين دوست انسان است و پيروي كوركورانه بدترين دشمن وي است.

در 55 سالگي پي بردم كه تصميمات كوچك را بايد با مغز گرفت و تصميمات بزرگ را با قلب.

در 60 سالگي متوجه شدم كه بدون عشق مي توان ايثار كرد اما هرگز بدون ايثار نمي توان عشق ورزيد.

در 65 سالگي آموختم كه انسان براي لذت بردن از عمري دراز بعد از آن چه لازم است آن چه را نيز ميل دارد بخورد.

در 70 سالگي ياد گرفتم كه زندگي مساله در اختيار داشتن كارت هاي خوب نيست. بلكه خوب بازي كردن با كارت هاي بد است.

در 75 سالگي دانستم كه انسان تا وقتي فكر مي كند نارس است . به رشد و تكامل خود ادامه مي دهد و به محض آن كه گمان كرد كه رسيده شده است دچار آفت مي شود.

در 80 سالگي پي بردم كه دوست داشتن و مورد محبت قرار گرفتن بزرگ ترين لذت دنيا است.

و در 85 سالگي دريافتم كه همانا زندگي زيباست.

 هميشه براي كسي بخند كه مي دوني به خاطر تو شاد ميشه هميشه

براي كسي گريه كن كه مي دوني وقتي غصه داري و گريه مي كني

براي تو اشك مي ريزه هميشه براي كسي غمگين باش كه مي دوني

در غم تو شريكه و0000عاشق كسي باش كه تو را دوست داره

هرگز اجازه نده كسي تو را افتان و خيزان ببيند

یادت نمی یاد اون همه قول و قرار های که با تو بستم

با این همه ظلم تو ببین باز چه جوری پای این همه قول قرار من نشستم....

نشکن دلمو به خدا آه ام میگره عاقبت یک روز

نگو بی خبری نگو نمی دونی دلم پر یک نفرین سینه سوزه.....

نگو بی خبری نگو نمی دونی وقتی نیستی

گریه شده کاره این دل عاشق شب و روز

دیوونه نکن دلمو آه ام میگیره دامنتو عاقبت یک روز.........!!!!

این شعر رو تقدیم میکنم به بی وفا ترین مخلوق روی این کره ی خاکی...

می خواهم با تو از صداقت بگویم،
از صداقتی که بدون آن عشق هم بی معناست و چیزی است مثل یک پنجره که فقط و فقط رو به روشنایی باز می شود؛ طلوعی است که هیچگاه غروبش را نخواهی دید و این دلیلی بزرگ برای بزرگی توست.

تو زلالی، و حتی اگر بخواهی تمام راستی هایت را هم پنهان کنی ؛ چشمان تو همیشه حقیقت را فریاد می زنند . و با این همه تو مختار شده ای که دل و زبانت را به هر آنچه که می خواهی آکنده کنی ، پس این تو هستی که همیشه رقم زننده ای.

فراموش نکن که همیشه هستند کسانی که به این ارزشهای وجودی تو رشک ببرند و صداقت تو در برابرشان، قدرتت را چندین برابر می کند؛ چون ایمان دارند که تو با این همه توانایی، قدرت داری که هرآنچه که می خواهی برای خود رقم بزنی، اما باز هم تو راستی را پیشه می کنی و صداقت را هم در دلت ، هم در زبانت و هم در چشمانت می توان نظاره کرد.

آنقدر شجاعانه با تمام چیزهایی که می خواهند تو را از راستی ات دور سازند می جنگی که حد و مرزش را تنها می توان با میزان اراده ات اندازه گرفت.

چون شجاعت ، میوه صداقت است،
و حقیقت همیشه بهترین سلاحی است که با آن می توان بر تمام سیاهی ها پیروز شد و بهترین میوه صداقت، بینایی است. و این بینایی حسی است که با آن تو همیشه می توانی از میان تمام حق ها و ناحق ها ، صادقانه ترین را انتخاب کنی ! و این زیبایی انکار ناپذیر است که تو آگاهانه چنین می کنی و تمام درهای عالم عشق را به روی خود باز می کنی، چون برای عاشق بودن؛ اولین قدم صادق بودن است.

و شایسته می شوی برای آنکه عاشق صادقانه ترین محبوبت باشی، کسی که همیشه صدایش می زنی، کسی که اگر در دریایی غرق شوی ؛ از تمام دنیایت فقط او را می شناسی و او همان حسی است که لحظه نجات به سراغت می آید و تو می توانی آن لحظه شیرین را تا ابد برای خود تکرار کنی

و اگر تو فراموشش نکنی او همیشه تو را به یاد دارد.
او همان کسی است که صادقانه تاج خلیفه بودن را بر سر تو نهاده است.
او همان کسی است که تمام بزرگی ات، قدرتت، نیروهایت و حتی صداقت چشمهایت را از او داری!
و از نفس اوست که نفس های تو اینقدر صادقانه خود را رها می کنند

.
آری، روح تو شاهکار خلقت اوست؛ آنقدر عظیم که خودش به خودش آفرین می گوید.
بر خود ببال ای انسان
بر خود ببال که روح تو مانند درختی است که میوه های آن همه رازهای جاودانگی اند.
و صداقت یکی از میوه های روح توست،
این میوه را بچین و با چشیدن آن ، صدای فریادهای شوق آمیز روحت را بشنو که صادقانه به تو می گوید:

آزادی ات ؛ چقدر آزادم کرد...